Ay ışığı yere inmez,
senin ışıklarına bakar gece/
Karlar eridiğinde eririm Munzurda,
bilirim yazılarda yüzün nergis kokusu/
çok söylenen sözcüklerin önemi azalır diye,
sevdalım deyişimi bir kavak kabuğu saklar;
dibinde çakımın tabutu....
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta