Anlamsız bakışımdaki sonumdun sen benim
koştuğumuz patiaklı yolda çakıl taşlarındım ben senin
sen koştukça gülüşlerinden dökülürdü her bir çakıl taşı
ben üstüne basmaktan korkarken daha da küçülürdü o yollar benim için
anlamsız bakışımdaki sonumdun sen benim
sana giden o yolda sen benim gibi kara bir toprağı ezerken ben o topraklarda saklardım gülüşlerini
patikalı yollardı senin yolların kimsenin bilmediği gülüşlerinin farkında olmadan ezildiği
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta