Duydum ki ardımdan havlamış bir it,
Sesi kulağıma gelmedi bile.
Kimsenin ardından konuşmaz yiğit,
Kendini çukurda yorman nafile.
Ben çakalım, itiraz yok, velakin
İtliğini kabul et de gel beri.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta