Duydum baba evini çakallar basmış,
Mahallenin köpekleri, şehirden kaçmış.
Ne kadar sırtlan varsa, eve toplanmış
Akbabalar üşüşmüş, sırasını bekler.
Her aksakallı, ak saçlı bilge değildir,
Ahmaklarda yaşlanırlar, dili zehirdir.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta