Gizlenir korkunun karanlığında çakallar,
Tecavüze uğramış ruhları,
Teğet bile geçmez güzelliklerden.
İstila altındaki bedenleri,
Edepsizce seyredilir vitrinlerden.
Esir oldukları öfkeleri,
Okunur hayasızca göz bebeklerinden…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
