İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Çocukluğumda çok çakal sesi dinledim.İyi ulurlar alacakaranlıkta ama korkak hayvanlardır , gündüz karşılaşınca çocuk boyumla korkuturdum kıstırıp giderlerdi.
Artık o kadar çok çakal kalmadı memlekette nesilleri tükenmek üzere.
yürekten tebriklerimle.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta