Destursuz bağa giren harami,
Gülün kıymetini bilmez bir ersin.
Dikmez söküğünü, tatmış haramı,
Sen ancak nefsinin narını yersin.
Sırtında yükün var, gönlün kapkara,
Açtığın yaralar dermansız yara.
Eninde sonunda düşersin dara,
Hangi yüzle Hakk’ın katına erdin?
Bizim cemimize girilmez hamla,
Deryayı anlamaz bir damla gamla.
Gözün perdelidir, gönlün bir damla,
Ateşsiz küllerde sönen bir kersin.
Ali’nin yolunda serini veren,
Kırklar eşiğinde murada eren,
Gerçekten habersiz, hayaller deren,
Kendi bataklığın içinde tersin.
Mürşid eşiğinde dizin çökmeden,
Gözünden kanlı yaş yere dökmeden.
Nefsinin o kirli postun sökmeden,
Sen hangi deryada yolun gidersin?
Dervişin cevabı suskunluk sanma,
Gerçekler ayandır, yalana kanma.
Ehl-i Beyt aşkıyla boşuna yanma,
Kalemsiz Şair ne dese yerisin.
Kayıt Tarihi : 20.2.2026 10:36:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!