Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
en güzeli de, beklenene gel demeden yada diyemeden ben geldim diye cıkıp gelmesi degilmidir. Cok hoş.
açık...yalın bir dille ifade edilmiş güzel dizeler..kalemizin uykusuzluğundaki sevda özlemlerinin anlaşılması dileğimle...saygılar sayın Emre.
Aydan Küllüce.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta