Asma yaprağında hayatım,
Damarlarından süzülüyor.
Üzümü de anladım
Yaprağa da üzülüyor.
Toğrağımdan koptum
Şu pencereden vuran ışık
Düş masama
Islansın sayfalarım aydınlıkla
Mürekkebim aksın
Ama silinmesin yazdıklarım
Işığından kamaştı gözlerim
Al
Gepgeri, al yılları
Beni, hayırları.
Cümle
Yolda kalan koyunları,
-ne kaldıysa onları-
Karanlığım,
Aydınlığım,
Şu garip varlığım,
Ve bu gece
Baygınlığım.
Bugün farkettim
Fanilerden en korktuğumun
Karton bardak endüstrisi olduğunu
Bir anda altı delinse
Yanacağım...
Ve bir kez daha görüyorum
Bilmem kaçıncı kez üzülüyorum
Kendime bile yok bir sorum
Başımla ben de dönüyorum
Gözlerim kapanıyor
Sesler duyuyorum
Parıltım bitti.
Geleceğim ışıldıyor
Son dostum da gitti
Şeytan mı fısıldıyor?
Yarınımda olman için




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!