Çağrı Şiiri - Aydın Ahmet

Beni emretmişsin zat-ı makama
Başım üstünedir, derakap beyim
Zabit yapışmadan sabah yakama
Saat onda orda olurum beyim

Şiir yazarmışım aylardan beri
Tenkit düzermişim ileri geri
Merak buyurursan kim bu serseri
Bir vatan evladı olurum beyim

Yazdığım mısralar adalet için
Kimisi yoksulluk, kimisi geçim
Siz takdir eyleyin bu ise suçum
Cezam neyse razı olurum beyim

Böyledir dünyada usul ve yasa
Zengine bulaşmaz ne gam ne tasa
Bir kelam edeyim sana çok kısa
Çok meşgulsün bunu bilirim beyim

Öyle bir zaman ki güçlüler haklı
Nesirler engelli, nazım yasaklı
Şu yanık bağrımda neleri saklı
Mahşerde hakkımı alırım beyim

Böyle mi gelenek, böyle mi töre
Ben nasıl susayım göz göre göre
Dikliğiyle meşhur bizim bu yöre
Sanmayın ki altta kalırım beyim

Okumuş adamsın, var ol çok yaşa
Saygıda bir kusur olmasın haşa
Densizlik edip de konuşmam boşa
Af buyur, haddimi bilirim beyim

Zengine kasvet yok, işi çözülür
Fakir gün göremez, hepten üzülür
Nesimi gibiysen derin yüzülür
Zalim olmaktansa ölürüm beyim

Pekmezin gelsin de ha Şam ha Yemen
Uçuşur sinekler dört yandan hemen
Ben de koltuktaysam istemem demem
Azıcık ucundan alırım beyim

Sözlerime kızıp başından savma
Celallenip beni paylayıp, kovma
Zahmet edip sakın kendini yorma
Geldiğim kapıyı bulurum beyim