Bir ses yankılandı vadide
Kabuk bağlamış yaralara deva bir çağrı…
Kentin “ayak takımında” bir kıpırdama
Mütekebbir eşhas tedirgin.
Elçi, gönüllere vahiy ekerken
Filizlendi tohum umulmadık hanelerde,
Çanaksız evlerde tüttü dirayet
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta