Bugün ben karmaşık duygular içinde,
Ve hüzünle öfkenin pençesindeyim.
Olup bitenlere bir anlam vermenin
Esenliğe çıkmanın düşüncesindeyim.
Gündüzü geceye değişmek ne garip,
Akıl işi değil asla yaşadıklarımız.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta