Kendi izimizi sürüyoruz, gözlerimiz kan içinde kendi izimizi
Bütün ayrıntıları tek tek yeleştirerek
Kesinkes ölmek var, kafesinden salınmış kuşlar gibi..
Sonsuzluk arasına sıkışan kabarcığı
Sürükleriz dışarıya el vurmadan
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta