Çağların Karanlığı Şiiri - Yorumlar

Ruhum karanlıklara karıştığında hep sen bulup getiriyorsun ellerinden,
Seni görmeme engel karanlık mıydı yoksa güneşin kör edici aydınlığı mı?
Devren teslim aldığımız buydu işte şu yıllanmış küflü topraklardan..
Ben mi korkuyordum dersin bu yalnız kalmalardan?

Kaderlerin birbirine ağ ördüğü demir çağlar bitmedi Adem’in öksüz çocuklarında
Felaketlerin tortularından ders almalardı bu dönen toprakları zincirleyen,