Kendin gibi sanma herkesi gönül.
Canın sıkılınca bağırdın mı hiç?
Sık döşenmemiştir parkesi gönül.
Muhtaç olduğunda çağırdın mı hiç?
Lafın oturunca şık gediğinde,
Ona sözün tatlı olmadığında,
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta