Çağın Keşmekeş Kadını Şiiri - Yusuf Tak

Uzun zamandır şiir yazmıyorum yine sana yazarım diye,
Beni katledişin geliyor aklıma sahte duygular ve gülümsemeler içerisinde...
Ben artık ölemem ve ardından tek bir damla gözyaşı bile dökemem...
Çünkü boğuk ve acının iliklerimize kadar hissedildiği kanlı bir coğrafyadayım,

Ellerinde kan, ruhunda sadakatsizliğin ve samimiyetsizliğin korkusu var.
Sen ey modernizm çığlıkları arasında kalmış çağın keşmekeş kadını...
Aşkı madde meteforuna indirgeyen kalpsiz bir metaasın artık...
Bizi yokluğun değil, varlığında ki samimiyetsizliklerin bitirdi.