Tarlası, bağı varken, terk eylemiş kazayı,
Taşı toprağı altın deyip, vurmuş o da kazmayı,
Sanki dünyayı fetih etmiş, merak eder uzayı,
Yönünü değiştirip, ''çağdaş'' olacakmış..!
Köyden uzaklaşmış, unutmuş insanlığını,
Koca şehre ayak uydurup, değişmiş kılığını,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta