HAYATSIZ ...
İncinmek için yüksek ses mi gerekli, sadece?
Sessizlik ile incinildiğini
ilk kez sende gördüm.
Unutmak dediler, unutmak…
Sanki bir düğmeye basmakmış gibi.
Çok yalnız kaldım bu şehirde.
Adımı kimse bilmedi belki,
ama acımı tüm şehir öğrendi.
Kaçtım dağlara, kaçtım; taşlar yüzüme bakmadı.
Denizlere kaçtım; tuzlu su gözyaşımı ayırt etmedi.
Ayağa kalkmak mı?
Öyle kolay bir şey değil bu.
Yerden kazıyarak kalkıyorum.
Tırnaklarım kırık,
ağzım kanlı.
Özledim seni,
bunu inkâr da etmiyorum zaten.
Adını silmeye çalıştıkça
sanki daha çok işleniyorsun içime.
Seni özlemek,
Seni düşündüm dün akşam yine.
Sen mi kötüsün,
yoksa sensizlik mi kötü, diye.
Onca şeye rağmen
iyi olabiliyorum.
Sana yazamıyorum.
Parmaklarım terbiyeli artık.
Ama kalbim eski bir ev gibi hâlâ;
kapıları kapalı,
ışıkları yanık.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!