Kapkara yeis bulutları zaptetmiş gökyüzünü
Ne bir damla ümit düşüyor ne bir ışık
Düştüğüm yolları kesen dağlar, umacı bildiğim
Güneşimi kaybettim
Her cevap içinde bin soruyla işliyor beynime
Paraşütle inen yok
Ben düşman oldum kendime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta