Saygıdeğer insanlar!
Yirmi birinci yüzyılda yalnızlığın yılgınlığında,
Ölümün meşru sayıldığı, yaşamanın suç olduğu bir günde,
Adaletten bahsetmekse boşuna.
Bileklerimde bıçaklar bilendi her gece,
Bulaştım, dalaştım… Kanlar karıştı ruhuma,
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta