İnsanlığın üzerinde yapış yapış yalnızlık.
Vücutlardan ziyade ruhlara kazınmış kırıklıklar,
ne de olsa görünmeyecek rahatlığıyla sökülüp atılmış.
Beceriksiz pansumanların altından oluk oluk akıyor insanlığımız.
Yüzlerde yüzsüz gülücükler,
Dillerde çirkin ezgiler.
Gözler ele verirdi eskiden yürekte kaynayan sancıları;
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Çok tesekkur ediyorum.
Saygıdeğer hocam dilinize sağlık güzel demişsiniz
Güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Çok tesekkur ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta