İnsanlığın üzerinde yapış yapış yalnızlık.
Vücutlardan ziyade ruhlara kazınmış kırıklıklar,
ne de olsa görünmeyecek rahatlığıyla sökülüp atılmış.
Beceriksiz pansumanların altından oluk oluk akıyor insanlığımız.
Yüzlerde yüzsüz gülücükler,
Dillerde çirkin ezgiler.
Gözler ele verirdi eskiden yürekte kaynayan sancıları;
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Çok tesekkur ediyorum.
Saygıdeğer hocam dilinize sağlık güzel demişsiniz
Güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Çok tesekkur ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta