İnsanlığın üzerinde yapış yapış yalnızlık.
Vücutlardan ziyade ruhlara kazınmış kırıklıklar,
ne de olsa görünmeyecek rahatlığıyla sökülüp atılmış.
Beceriksiz pansumanların altından oluk oluk akıyor insanlığımız.
Yüzlerde yüzsüz gülücükler,
Dillerde çirkin ezgiler.
Gözler ele verirdi eskiden yürekte kaynayan sancıları;
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Çok tesekkur ediyorum.
Saygıdeğer hocam dilinize sağlık güzel demişsiniz
Güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Çok tesekkur ediyorum.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta