Bir saatlik Parizyen rüya
Sen’in bana, Ben nehrinin sana yöneldiği
Ve yüreklerin Eyfel, insanların bireyselleştiği
Aşkın Nirvana’ya, onun içsel Rönesansa erdiği
Fransız dekorlu, Avrasya gerçekliğinde
Tedirginlikle erginliğin birbirine karıştığı
Bir Parizyen rüya, saatlik…
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta