Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel bir çalışma/çok şey anlatan bir şiir KUTLARIM
belki
beraber yürürüz,
kolkola gideriz,
güneş açar belki diye...
belki
beraber yürürüz
kolkola gireriz
güneş açar belki diye....
yüreğinize sağlık hep ikilemler değilmi hayatı çekilmez bir o kadar da renkli kılan.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta