Karanlığı çektim pencereye,
Sokul şimdi hızlı hızlı yanıma.
Soy etimden kemiğime ne varsa,
Buruşturup katla yatağın başucuna.
Allah yarattı kul insaf da deme sakın.
Gözlerini dik boynuma.
Çabuk soy çabuk geç,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
