Ölümle dost, yalnızlıkla kardeşim bu aralar.
Sabahlar daha bir kimsesiz
Günler an be an, ölüm korkusu kokuyor
Anlamalar... Uzak bana, yaşam nedensiz
İnsan nasıl büyütür içinde ölümü bile bile
Şaşkınım, bırakıp gidişlere
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta