Gelişmedik, üreyip artıp da çoğaldık,
Bu yoksul, sefil yığınla boğula kaldık,
Yoksul idik, çıplak idik, ama doğaldık,
........................... Ne doğa kaldı, ne de insan,
........................... Neler neler oldu,
........................... Sormasan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yangın sardı, ateşin tam üzerndeyiz,
Bu beladan mutlak kurtulmak zorundayız,
Korkarım, çok yakında can pazaruındayız,
Yetiş, gel, yarına kalmasan,
Kusur, hata bizim,
Sormasan Atam.
Kutlarım Tahir bey güzel bir çalışma
'Bu pek güzel dizelere kendi söylemim olan bir cümle iel cevap vermek istiyorum.((( Yalvar Allaha git doğruya...sırtın ömrü billah yere gelemez)))) sevgi ve saygılar şair bey'
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta