Gelişmedik, üreyip artıp da çoğaldık,
Bu yoksul, sefil yığınla boğula kaldık,
Yoksul idik, çıplak idik, ama doğaldık,
........................... Ne doğa kaldı, ne de insan,
........................... Neler neler oldu,
........................... Sormasan.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
