Ölümlü dünya... Öğdüm'lü dünya...
misafirliğe gittiğimiz evin mahallesinde
başka başka çocuklarla bilye oynadık da
başka başka sesler ve sözler duyduk sanki
ruhumuza bırakılmış tadı budur hayatın.
ve evin çocuğu, o günkü arkadaşımız, evet
tam da evimize dönmek için kapıdan ayrılırken
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




C'an'lar 26
misafirliğe gittiğimiz evin mahallesinde
başka başka çocuklarla bilye oynadık da
başka başka sesler ve sözler duyduk sanki
ruhumuza bırakılmış tadı budur hayatın.
ve evin çocuğu, o günkü arkadaşımız, evet
tam da evimize dönmek için kapıdan ayrılırken
oyun oynayalım mı dedi. doymadık yani.
bir ara da yaş mevzusu açılmıştı ki
efendim şu şunun eşi, abdo bunun eşi
anne... şu gün ne çabuk bitti!
ablamlar, abim
okuldalar şimdi
27 Haziran 2014 Cuma, 17:58
Abdulkadir Öğdüm
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta