bUzlU sİslEr sIcAk bUhArlAr – 17

v E s E n

Senin mutluluğun kendi sınırlarının içinde başlıyor.
Benim mutluluğum kendi sınırlarımın dışında.
Senin sınırlarının içinde Benim mutluluğum tam başlamışken,
Seninse mutsuzluğun başlıyor, ve
Atıyorsun Beni dışına,
İşte yine aynı mutsuzluğun içindeyim.

Neden:?
Neden Sen,
Ben senin sınırlarının içine girmeye çalıştıkça,
Mutsuz oluyorsan,
Aynı nedenle Ben de,
Senin dışında kalmaktan mutsuzum.

Sen bir yere gitmek istiyorsun meselâ,
Ben Senin gitmek istediğin yerdeyim.
Beni sınırlarının dışında tutmak istedikçe,
Ben içine girmek için zorluyorum.
Gelmeyi arzuladığın yer,
Benim dışım oysa,
Ki Ben bunu sezmiyorum,
Belli ki hem gelmeyi isteyip,
Hem gelmek zorunda olduğun şeyin,
Temsili kahramanı olarak bulunuyorum.
Sana ve Bana ve Bize,
Yardım etmek istemim,
Senin Benim dışımda kalıp,
Beni kendi içine almamanla,
Başarısızlığa uğruyor.
Haydi! diyorum kendine yardım et biraz,
Zor bir şey değil bir “Alo! ” demek:
- Alo, Ben geldim!
İşte hepsi bu ve yeterli olacaktır;
Ancak birdenbire,
Ne buraya gelmeni istediğimden emin olabiliyorum,
Ne de burayla Benim özdeşliğimden.
Artık bu da - o kadar da -
Önemli gelmiyor Bana.