Onun gözleriydi seni gören,benimkiler değil.
Ben dışarıdaydım ikiniz için de;buzlu camın arkasında.
Görmedim,duymadım.
Ama senden daha da kayıtsız değildim.
Göremeyen sendin gözlerini.
Tanısaydın benim kadar,kaybetmezdin.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta