Kiminin gölgesi ısıtır kimini
Başkasının güneşi soğutur içini
Alçak hayatın dengesi, belki cilvesi
Sırlar perdesinin arkasındaki gerçeklik
İnsanlar vardır şimdi, bir türlü
Dikiş tutturamazlar yaşamın kumaşına
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Teşekkür ediyorum, saygılar ve sevgiler. :)
Yaşamın bana öğrettiği….
“Karanlık yönünü bilmediğiniz hiç kimseyi,tanıdığınızı iddia etmeyiniz.”
Kutlarım,
Saygı ile…
Teşekkür ediyorum, saygılar ve sevgiler. :)
Kıymetli yorumunuz için sağolun :)
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta