Esince sam yelleri bağlara
Gül yaprağı da düşer toprağa
Gönül kuşum niyet edince uçmaya
Merhaba der sarısı mavisi teze açmış bahara
Papatyalar gülümserken dağ yamaçlarında
Ellerim deyil yüreğim uzanır yüreğimden yüreğine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta