buz tutmuş kalbimin mevsimidir karakış
savrulur dört biryana kartaneleri
sokak lambasının loş ışıkları sarar hayalini
saklar seni örter üstünü kartaneleri
ben her kış böyleyim
buzlu donuk gözlerim
savrulur kartaneleriyle umarsızca
Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne
Devamını Oku
Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi
Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten
Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği
İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta