Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Girdap, dönme, karanlık…
Tükeniyorum yalnızlığımda…
Feryadım dönerek boğuluyor
Sudan örülmüş duvarlarda.
Çıkmaya çalıştıkça
Dokunuyorum dibin soğukluğuna
Kollarım benim ama uzakta
Kucaklıyorum suyu
İnat tüketen susuzluğuma.
Zormuş direnmek kuşatmalara
Sudan olsa da böyle duvara
Mümkünmüş yanmak suda
Kavruldum buz sıcağında….
***
Buz sıcağı güneşi almalı duygulara...Sevgiye dair ne varsa hayat onunla anlam kazanır...
Nuray Hanım, sevilesi yüreğini saygıyla sevgiyle selamlıyorum... +
Buzun sıcaklığının hissetmek farklı bir duygudur ve o duygu yürekleri her zaman sıcak tutar... Kutlarım kaleminizi... Sevgiyle kalın...
Yürek sesiniz daim olsun
Bu şiir ile ilgili 23 tane yorum bulunmakta