Karar ver; kararsızlıklar dağının Buz Prens’i.
Bilesin ki; kurudu rüzgarlarından,
Kör karanlık dehlizlerinin duvarına gerdiğin,
O zavallı Ceylan derisi.
Zamansız yağdırdığın karlar üzerinde belirirken,
Geri sayan adımlarının ayak izleri;
Bilesin ki büyüdü susuzluktan
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Susuzluktan büyüyebilen herşey gibi ilk gençliğimiz yeniden yeşerir buz gibi soğuk iklimlerinde orta yaşların. Beklemeyi bilmeyenler ve beklentileri bilmeyenlerdir kuruyanlar, ki onlar zaten yaradılıştan kurudurlar. Yüreğinize sağlık!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta