Buz gibi sabahlara uyanıyorum artık hep senden sonra anılardan sarhoş bir ruhla bomboş yataklarda
Az bile ama bu bana biliyorum hakettim ben bunu fazlasıyla sana yaşattığım onca şeyden sonra
Ne kızabiliyorum gidişine ne de katlanabiliyorum sensizliğe kalakaldım öyle yokluğunla
Umarsız bir bekleyiş bu benimkisi biliyorum olmayacak bir duaya amin demek belkide yalnızca
Yinede sen anlarsın beni belkide herkesten çok en iyi sen tanırsın gerçekten böyle olsun istemezdim
Islattığım kirpiklerinin her teli için bin özür dilerim bir gelsen bir daha üzmem seni can bildiğim
Anlat bize yürüyüşün güzelliğini
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Devamını Oku
koşunun rüzgarını, köpüren yeleyi
toynakların kızgın kıvılcımlarını
Kişneyen bir tayın sevincini anlat
öfkeyi ve sağırındaki mahmuz yarasını
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta