1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Paylaşacak nevale azaldığında,
kenardakilerine ulaşmaz.
Kırılma kenardan başlar.
Erime en zayıf tabakadan başlar.
Sonra öbek öbek genişler kırılmalar.
Sonunda, en son kalan,
en kalın olan orta kısım,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta