Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Buzdolabını şahitten tutmadınız heralde buzdolabı süsü küçüktür unutur ama buzdolabı asla unutmaz :) hoş bir şiirdi kutlarım.
İşte bunu seviyorum yaralar kanadıkça şiirde tad buluyor ...Harikasın şairem
Sevdiğim kalem, susmasın kalemin, daim olsun yüreğinde ki yaşama sevinci .sevgilerimle....
ya diğerleri gibi sıradan ya aykırı
şiirleriniz etkili ve daima sadece sizin bildiğiniz sırlarla gizli
kutlarım güzeldi
meral hanım,
kişileştirerek konuşturduğunuz 'buzdolabı süsü' nezdinde başarılı dizelerinizi tebrik ediyorum..
farklı bir çalışma....
özgün bir betimleme...
saygılar kaleminize...
Yaşamın içinde dört yanımızda kendilerine bir şekilde yer bulmuş bedeli ödenmiş figürler, bedeli hiç ödenemeyecek nelere tanıklık etmiyorlar ki...
Muafiyetlerinden kurtulup bir dillenseler...
İlginç ve güzeldi...
Kutluyorum sayın Meral Demir...
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta