Zaman akar, durursa düşmandır zaten bana.
İzlediğim yıldızlar, eskisi gibi parlamıyor zaten.
Aldığım nefes, ilk aldığım günkü gibi yakmıyor.
Söylediğim şarkı, dinlediğim gibi gelmiyor.
Bağırdığım duvarlar, eskisi gibi bana bağırmıyor.
Yazdığım kâğıtlar, eskisi gibi avutmuyor.
Baktığım gözler desen, zaten bakmıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta