Beyaz Meşede bilinmeyen bir yol,
Geçmeyen acı ve sızılar,
Bitmek bilmez engin geceler,
Masanın üzerinde aşk kadehleri kırılmış,
Fıtrat üzere Büyük Ressam'ın sarhoşluğu,
Nuh'un dostları ve ölü balıklar,
Ruhumun fahişe tarafı hıçkırarak gülüyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta