Bir telaştır gidiyor, dünya denen âlemde,
Onca insan durmadan, sağa, sola koşmada.
Döner çoğu istekler, sırf dünyevi kalemde,
Düşünmüyor ehl-i gaf, fani hazdan maada!
Bazısının emeli; mesleğinde yükselmek,
Kimisinde tek gaye, aç karnını doyurmak.
Sende; ben, kutba giden bir geminin sergüzeştini,
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine
Devamını Oku
Sende; ben, kumarbaz macerasını keşiflerin,
Sende uzaklığı,
Sende; ben, imkansızlığı seviyorum.
Güneşli bir ormana dalar gibi dalmak gözlerine




Bazıları maç yapar, asıl maçtan bihaber!
Tenekeden kupalar, övüncüne(!) vesile,
Biri dese kazaen; ”nefs’le maçtan ne haber? ”
Dostluk kalkar aradan, küslük gelir husule!
Tebrikler çok güzeldi dizeleriniz yazan yüreği kutlarım.Sevgi ve muhabbetle...
Rabbimiz bizi Büyük randevuya günahsız götürsün inşallah...tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta