Büyük gördüğün şeyler, birleşen parçalardır.
Geçit vermeyen kale, harç ile taşlardandır.
Birliğini bozarsan, bil ki sonun hüsrandır.
Değerli hiçbir şeyi, vermiyorlar beleşe,
Devlet başa beklerken, kuzgunlar konar leşe.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta