Unutulmuş bir hikaye anlatıyordu büyük baba
günlerin içinde geçmiş ve yaşanmış
yalnız kalmış güvercinlerin
gagalarında taşıdıkları hüzün kırıntılarını
içi insan dolu büyük konağın
geniş avlusuna döktüklerini
bu yüzden kargışlanmış duyguların yittiği
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta