Büyük ağaçlar hep yalnız yaşlanırlar
Bir yanlarında umudu taşırlar
Diğer yanda sevgiyi
İçlerinde büyük yalnızlığı barındırırlar
Güçlü ve ihtişamlı görünürler
Hiç yıkılmazlar,ağlamazlar
Umutları hiç kaybolmadığından
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Ağaçlarda ağlar,hele bu zamanda ağaçlarda zikreder hele bu zamanda.Yüreğine sağlık meltem hanım güzel şiir olmuş.Tebrikler.
Şiirinizdeki ağaçlar umutturlar, ağlamaya hakları yoktur.Biz, küçükken demez miydik birbirimize 'Benim babam senin babanı döver.' diye? Babalarımızın ağladığına dayanabilir miydik? Kolumuz kanadımız kırılmaz mıydı? Tutanacak dalımız kalır mıydı? Necip Fazıl ağlamadı, bir ulu çınar oldu.Enver paşa ağladı, Sarıkamış'ta 90.000 askerimizi soğukla başbaşa bıraktı, kaçtı. Sonuç ne oldu? Nerede, nasıl can verdi? Kimin gönlünde taht kurabildi? Tebrik ediyorum şair.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta