Büyüdüm sanma boyuma bakıp da
Hep küçüldüm kalbimin dümen suyunda
Sen girince kalbimden içeri dualarımda
Dökülür uzak dağların sevgisizlik çiçekleri
Bir anne kokusu süzülür
Odamın lacivert soğuğundan içeri
Büyüdüm sanma boyuma bakıp da
Resminle ağladı hep küçüklüğüm gecelerde
Büyüdü gecelerin gözleri sensizken duvarda
Küçücük bir ümitle büyüdü sana özlemim
Anne bu gece de gözlerini özledim…
Büyüdüm sanma boyuma bakıp da
Sen gideli üstümde sanki dünya
Büyük kanatlarını rüzgar mı kırdı
Söyle gittiğin yer bu kadar mı uzaktı
Yıllar pişine yıllarını taktı
Anne sabahların en güzeli
Öpüşünle uyandığım sabahtı….
Büyüdüm sanma boyuma bakıp da
Belki her şey büyüdü içimde benden başka
Her zorluk yaksa da canımı zaman zaman
Nefesim daralsa da yalnızlıklarda
İçimde yanan sensizlik ateşi
Küllenecek değil hiçbir zaman…
Kayıt Tarihi : 1.5.2008 00:20:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!