Şimdi, arkama dönüp baktığımda,
Onlarca kırık hayal ve tonlarca sarkık gözyaşı görüyorum.
Bir acıdan diğerine kaç saatte gidildiğini iyi bildiğimden seviyorum sanırım,
Fazla hüzünlü duygusal yolculukları.
Ama acının da sevilebileceğini öğrendim mesela.
Bir kadını sevmenin acıyla doğru orantılı olduğunu anladığımda,
Gerçekten büyüdüm dedim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta