Büyü Bozulmadı Şiiri - Elif Akçasarı

Her görüşümde biraz daha azalıyor içimdeki seni unutma isteği. Yapamayacağımı anlıyorum. Savunmasız bir hal alan duygularımın yanı sıra, sana karşı cephe alan tüm ordularımı tek tek öldürüyorum.
Ölüyorum..
Küçük bir kız çocuğu misali kalbim marmaranın orta yerinde.
Çırılçıplak ayaklarıyla koşuşturuyor gözlerinin kıyısında.
Ellerini açmış bir Tanrıya taparcasına sana, bakışlarını kaçırarak eğiliyor mükemmeliğinin önünde.
Sevgi dileniyor senden başka bir şey değil anla,
seninse avuçlarına bıraktığın yalnızca iki damla..
Dudaklarıma kadar gelmişti o duymak istediğin şey.
Araladığım anda dudaklarımı, fırlayacaktı içimden yüzüne doğru.
Tuttum, yutkundum. Söyleyemezdim çünkü ben senin bir anlık Tutkundum..
Bu sefer içime aktı tüm duymak istediklerin. Harf harf, hece hece..
Yanaklarımdan düşmeyen her bir damla kor oldu içimde.
Yaktı adeta alev alev tüm vücudumu.
Gülümsemek için zorla kulaklarıma doğru çektiğim dudaklarımın,
her santimi yavaşça çatladı. Kanıma karıştı gözyaşlarım.
Dudaklarım kanadı..
Öptüm usulca.
Kanla bulandı kirpiklerin.
Araladıkça sen onları, kırmızının içine doğdu gözbebeklerin..
Sevdim Tüm gece yüzünde dolandı karış karış parmak uçlarım.
Dolandıkça sızladı, yüzüne dokunan her kadının bıraktığı iz birer iğne oldu battı parmaklarıma. Durmadım..
Her dokunuş, her acı seninle birlikte olmanın hediyesiydi bana.
Kızma. Senin gibi paranoyak bir adamın,
mazoşist bir kadını olmasından daha doğal ne olabilirdi ki..
Daha önce senden onlarca kez duyduğum masalları anlattın.
İlk defa duyar gibi heyecanla dinledim..
Uyudun, büyü bozulmadı.
Pamuk prenses değildim ki..
O kadar yakındım sana, yattığım yerden kalp atışlarını duyabiliyordum. İzledim..
Masal gibiydin, izlerken uyuyakalmışım.
Uyandın, öptün, uyudun.
Uyandım, gülümsedim, izledim.
Uyandın, sarıldın.
Sarıldın, gittin, uyudum..
..