Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
O çocuğun yaşı var mı Nimet Hanım? Bendekini inanın hesaplayamıyorum, galiba benden de yaşlı, daha da büyük ve 'kalıplı...'
Hani ben çekiniyorum... 'Ayıp, dur biraz, nereye böyle' falan diyorum da, 'O' bana mısın demiyor... Bir selama, sabaha dikiliyor ayakta, bir kibar, bazen bir centilmen ki... Bıraktım yakasını vesselam...
Çok hoştu yine.. Tebriklerimle Yüksel Hanım...
Aman Nimet hanım, etmeyin, eylemeyin...
Şikayet edip de kırmayın gönlünü o çocuğun, gitmesin sakın...
İçimizdeki o çocuklar giderse, biz ne yaparız, ne ederiz?
Onlar, içimizin deli doluluğu, coşkusu, bazen neşesi, bazen küsüşü, ama hep bizim en güzel yanımızdır.
Onlar giderse, biz, çocuksuz evler gibi, sessiz, cıvıltısız, renksiz kalırız.
O zaman, bol bol kaynatıp kaynatıp içeriz zencefilleri, bergamutları, öksüre tıksıra...
Hem , düşündünüz mü hiç, onlar olmasa, şiirlerimiz de olmaz belki, çünkü şiirlerimizin çoğunu onlar yazıyor bence...
Kutlarım sizi ve içinizdeki çocuğu,
saygımla, sevgimle efendim,
Ünal Beşkese
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta