Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Bu yaz
Başka yaz!
Kesin...
"Buymak"
Üşümek isteği depreşiyor
Haklısın Kemal Bey Kardeşim,
Ne kışın, ne yazın "aşırısı" olsun
Normali varken
Değil mi?
Onu da yaşatmıyor, "NEFSİNİN ESİRİ" bir avuç doymak bilmeyen,
Önce insan normalleşmeli, bu yüzden...
Tebrikler şiire... gecikme için de özür, lütfen...
Ne demek gecikme efendim o benim kusurum, iyi ki varsın Mustafa hocam selam ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta