Buvebu Şiiri - Kerem Engin 2

is kokan banliyö dahi şaşırdı
boka saplanmış bir kaderdeki gayrete
kuralsızdı trafik lambaları
ayakkabımdı araçlarım
mülk edinmiş ruhların gafleti var içimde
her tür sigarayı denemiş ve tütünü sarmış
tek kullanımlık, bir daha dönmeyecek biçimde
doğumdan itibaren filmim sarılmış

anlamak için nizam gerekir
gereklileri yok sayıp detayı sevmenin dersidir bu
yokluğun bile yetim bıraktığı bunca ruh fazla gelir
en büyük şairdir kullanılmamış kalemler,
hele eline aldıysan o tahta çubuğu
işte o an sultan-ı şuarasın
dünyaysa beyaz bir kağıttır nihayetinde
kış gecesi üşüyerek sevmektir dünyam
bir kaç dakikalığına da olsa
balkona çıkıp bülbüllerle sohbet etmektir
kırmızı bir kıyafetın altındadır dünya
atılan her adımın ,
geçmişi daha da ütopikleştirdi yerdir